ترومبوز (لخته) سیاهرگی عمقی (2)

در بسیاری از موارد، DVT بدون علائم قابل توجهی اتفاق می‌افتد و تشخیص آن بسیار دشوار است. به همین دلیل، پزشکان بر روی پیشگیری از ایجاد DVT با استفاده از روش‌های مختلف درمانی، بسته به نیازهای بیمار، تمرکز می‌کنند.

عوارض

آمبولی ریوی

آمبولی ریوی لخته خونی است که آزاد شده و از راه رگ‌ها حرکت می‌کند. این اتفاق ممکن است بلافاصله پس از تشکیل لخته خون یا روزها بعد بیفتد. اگر لخته خون به ریه‌ها برسد می‌تواند جریان خون به ریه‌ها و قلب را مسدود کند. آمبولی ریوی یک فوریت جدی پزشکی است و ممکن است منجر به مرگ شود.

سندروم پس از ترومبوز

برخی از افرادی که دارای DVT هستند در ماهیچه ساق پا علائم طولانی‌مدت دارند، وضعیتی که به سندروم پس از ترومبوز معروف است. سندروم پس از ترومبوز هنگامی ایجاد می‌شود که آسیب به سیاه‌رگ‌ها منجر به فشار خون وریدی- یا فشار خون بالاتر از حد طبیعی در سیاه‌رگ‌ها شود. این افزایش فشار می‌تواند به دریچه‌هایی که جریان خون را از طریق سیاه‌رگ‌ها کنترل می‌کنند آسیب برساند. این اتفاق باعث می‌شود خون در محل جمع شود- گاهی اوقات باعث اختلال پایدار می‌گردد.

بیماران مبتلا به سندروم پس از ترومبوز، ممکن است علائمی را تجربه کنند که می‌تواند کیفیت زندگی را تحت تأثیر قرار دهد؛ مثلا درد، تورم، تغییرات پوستی و زخم‌های پا.

علائم

علائم DVT در پای تحت تاثیر لخته خون اتفاق می‌افتند و شامل موارد زیرند:

  • تورم
  • درد یا حساسیت
  • سیاه‌رگ‌های متورم
  • پوست قرمز یا بی‌رنگ
  • سفتی یا ضخیم شدن رگ که به “بند ناف” معروف است

با این وجود، بسیاری از بیماران هیچ علائمی را تجربه نمی‌کنند.

در برخی موارد، آمبولی ریوی ممکن است اولین علامت DVT باشد. علائم آمبولی ریه عبارتند از:

  • تنگی نفس
  • شروع ناگهانی درد قفسه سینه
  • سرفه کردن
  • آب دهان یا استفراغ به همراه خون

معاینه پزشک

اگر پزشکتان به DVT مشکوک باشد، آزمایش‌های تشخیصی را تجویز می‌کند.

آزمایش‌ها

سونوگرافی دوبلکس. این روش، رایج‌ترین آزمایش برای DVT است. سونوگرافی از امواج صوتی با فرکانس بالا که از بدن خارج می‌شوند استفاده می‌کند -دقیقا مانند فناوری مورد استفاده برای بررسی سلامت جنین. با این کار تصویری از رگ‌های خونی ایجاد می‌شود. سونوگرافی دوبلکس، ترکیبی از فناوری سونوگرافی سنتی و فناوری داپلر است که با عبور از بدن، تصویری رنگی ایجاد می‌کند که جریان خون در بدن را نشان می‌دهد.

سونوگرافی هم غیرتهاجمی و هم بدون درد است. می‌توان این سونوگرافی را مرتبا تکرار کرد زیرا به پرتو نیاز ندارد. اگر لخته خون ندارید، سونوگرافی دوبلکس ممکن است در آشکار کردن علل دیگر علائمتان مفید باشد.

 (چپ) در سونوگرافی، تکنسین یک پروب غیرتهاجمی به نام “مبدل” را روی پای بیمار قرار می‌دهد. (راست) مبدل، تصاویر را به دستگاه و صفحه اولتراسوند می‌فرستد.

MRI تصاویر دقیق و چندبخشی از ساختارهای داخلی بدن مانند رگ‌های خونی و سیاه‌رگ‌ها تولید می‌کند. این آزمایش، بدون درد و غیرتهاجمی است. اگرچه به ندرت، اما ممکن است برخی از پزشکان از MRI برای تشخیص محل لخته خون در لگن و ران استفاده کنند. MRI امکان مشاهده همزمان هر دو پا را فراهم می‌کند. با این حال‌، نمی‌توان از آن برای بیماران دارای دستگاه‌های کاشتنی خاص، مانند پیس‌میکر قلب استفاده کرد.

ونوگرافی. در ونوگرافی، پزشک محلول حاجب (یا رنگ) را به داخل سیاه‌رگ بالای پا تزریق می‌کند. محلول، با خون مخلوط شده و در سراسر رگ‌ها جریان می‌یابد. سپس اشعه ایکس از پای آسیب‌دیده نشان می‌دهد آیا انسداد در سیاه‌رگ‌های ساق پا و ران وجود دارد یا خیر. از سونوگرافی به ندرت استفاده می‌شود، زیرا هم تهاجمی است و هم به اشعه نیاز دارد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به بالای صفحه بردن